VAN TRAUMA NAAR RUST

VAN TRAUMA NAAR RUST

Wauw wat vind ik het tof dat ik jullie vandaag mee mag nemen in onze reis met onze dochter.
Ik ben Nicky (31), mama van Naud (9) en Bo (2). Zoals de titel al doet vermoeden was het geen makkelijke reis, wie weet creëert dit stukje tekst herkenning voor sommige en hopelijk geeft het geruststelling en hoop.
Nadat onze Bo geboren werd leek er de eerste dagen geen vuiltje aan de lucht, ik herstelde snel van mijn keizersnede, grote broer was meer dan apentrots en de hele familie was verliefd op dit kleine poppetje. Totdat we op dag 10 belande, ik zal het nooit vergeten…
Mijn vriend was aan het werk en ik was alleen thuis met Bo toen ik merkte dat ze weinig levendig was, geen directe reden tot paniek. Later die ochtend kreeg ik haar helemaal niet meer wakker, ze reageerde niet meer, dit was duidelijk wel reden tot paniek. Binnen no-time zat ik met haar in het ziekenhuis waar we al opgewacht werden, alleen die gedachte al geeft mij nu weer kippenvel. In de tussentijd was Bo gelukkig bij kennis gekomen maar voordat ik kon bijkomen van de schrik kregen we te horen dat zij een lumbaalpunctie moest ondergaan. Mijn moederhart brak, zo’n grote naald in zo’n klein ruggetje, wat was er aan de hand?! Bo werd al snel aan een infuus gekoppeld en de hartbewaking werd aangezet. Gelukkig kwam na 24u de uitslag en liet de lumbaal punctie niets vreemds zien. Dit was opname 1 voor Bo, niet wetende dat zij in 3 maanden tijd 4x in het ziekenhuis opgenomen zou worden.
Eenmaal thuis huilde Bo wel 16-18uur per dag, spuugde veel en deed alleen maar hele korte hazenslaapjes. Dit was niet oke, mijn moedergevoel zei dat er iets niet klopte. Na een tijdje weer een nieuwe opname, nu onder het mom van “huilbaby protocol”. Dit hield in dat we haar niet mochten vastpakken wanneer wij wilde, we mochten geen telefoon op haar kamertje gebruiken, grote broer mocht niet op visite, compleet prikkelloos. Nou ik kan je vertellen dat onze harten in 10.000 stukjes braken.
Toen ik tijdens opname 4 eiste dat er goed gekeken zou worden naar alle losse signalen troffen we een geweldig lieve kinderarts en bleek Bo een zware koemelk allergie te hebben. Na een aantal verschillende voedingen geprobeerd te hebben hadden we eindelijk onze tevreden en rustige baby, zonder spugen, zonder eczeem, maar MET EEN TAUMA RIJKER. Want ja dat trauma was duidelijk merkbaar, Bo had alle nabijheid van ons nodig die ze maar kon krijgen en wij waren blij dat we haar dat eindelijk konden geven. Slaapjes op onze borst, slaapjes in de box of slaapjes tussen ons in. Wat zij nodig had waren wij bereid te geven, maar ook wij zijn maar mensen en raakte vermoeid.
Mijn gevoel zei dat we iets moesten vinden om beide weer te kunnen ontspannen, het was veilig thuis en daar hoorde een nieuw ritme bij. Toen kwamen de essentiële oliën op mijn pad en zo impulsief als ik ben kocht ik het direct. Essentiële oliën zijn geurende oliën die gewonnen worden uit planten, zij bevatten de levenskracht van de plant en hebben hierdoor ieder een eigen toepassing. Doordat essentiële oliën sterk geconcentreerd zijn hebben zij een krachtige werking op het lichaam, zowel fysiek als mentaal.
Binnen no-time werd het een routine in ons huis, waren alle kamers voorzien van een diffuser en merkte we dat we meer ontspanning vonden zonder als een blok op te zien tegen bedtijd. Sliep Bo direct de eerste nacht in haar eigen bedje door? Nee helaas bestaan sprookjes alleen in de Efteling. Merkte wij verschil? Ja absoluut. Het ging met stapjes, wij vonden zelf meer rust en de oliën lieten ook Bo ontspannen. De geur bood een vertrouwd gevoel en de werking van de oliën merkte wij voornamelijk in het feit dat Bo minder vaak wakker werd. Ondertussen is Bo alweer 2, slaapt ze heerlijk in een peuterbedje, maar haar uil diffuser met oliën staat nog iedere avond aan! Zij weet zelf hoe de diffuser werkt en helpt dan ook trots mee voordat ze naar bedje gaat.
Mijn advies aan ouders met een getraumatiseerd kindje zou zijn: “haal voor jullie allemaal de druk eraf, bied de nabijheid die jullie kindje nodig heeft, vergelijk jezelf niet met andere en geef het tijd. Ga opzoek naar een fijne avond routine en middelen die kunnen helpen bij rust en ontspanning. Bouw samen aan een band die weer vertrouwd aanvoelt. Hou hoop, je bent niet alleen.”
Lieve groetjes
Nicky

Geef een antwoord